Door een vlak – bijvoorbeeld een pagina – van maatlijnen te voorzien, wordt het plaatsten van elementen makkelijker omdat het aantal keuzen beperkter is. Het verschil is te vergelijken met het werken in klei of in lego. Klei biedt wel veel meer vrijheid, maar vergt ook meer tijd en kennis van de gebruiker. Met lego kan snel gebouwd worden, waarbij de kennis vooral zit in het legosysteem en niet in de bouwen.

Het “ontwerpen met of zonder stramien” staat vaak ter discussie, maar in werkelijkheid is het verschil niet zo absoluut. Een ontwerper die zegt “zonder stramien” te werken, zal elementen nog steeds met een zekere resolutie positioneren, bijvoorbeeld per millimeter met een eindig aantal decimalen. De wel-niet discussie verandert daarmee in het vaststellen wat de resolutie – en kleinste maateenheid – van het stramien is.

Een ander facet van stramienen is dat kolommen met tekst nooit tegen elkaar kunnen staan. Er is ruimte nodig die “kolomwit” genoemd wordt. Deze maat verstoort het rekenen met kolommen zodat de breedte van 4 kolommen niet het dubbele is van de breedte van 2 kolommen. Stramienrekenen is tegen-intuïtief, veel collega-ontwerpers hebben daar moeite mee.